strona: 1, 2

Na to co usłyszymy - głuchota i inne zaburzenia słuchu. Przyjmuje się, że zdrowy człowiek może usłyszeć normalnie prowadzoną rozmowę z odległości około 60 do 100 metrów, zaś szept 6-7 metrów. Jeżeli źródło wady słuchu znajduje się w uchu środkowym, to fale dźwiękowe są źle kierowane. Jeżeli uszkodzenie nastąpiło w uchu wewnętrznym to fale dźwiękowe są źle odbierane. Niekiedy osoby z uszkodzonym słuchem słyszą z pewnym opóźnieniem czasowym lub w sposób zniekształcony. Wady słuchu wiążą się z trzema rodzajami trudności w komunikowaniu się:
- trudność ze słyszeniem cichych dźwięków (utrata czułości słyszenia),
- trudność ze słyszeniem spółgłosek (ubytek na dużych częstotliwościach),
- trudność z rozumieniem mowy w hałasie (utrata skupienia).

Na węch - wszelakiego rodzaju nieżyty nosa, zapalenie zatok, zmiany w receptorów węchowych lub płata kory mózgowej odpowiadającego za postrzeganie zapachów. Utrata węchu może być spowodowana uszkodzeniami w obrębie nosa - np przy suchym zapaleniu błony śluzowej nosa bądź w przypadku jednostronnej niedrożności nosa i braku przepływu powietrza. Kolejną przyczyną może być przebyty uraz czaszkowo-mózgowy. Poza tym zaburzenia węchu mgą wystąpić także w cukrzycy, sarkoidozie, czasami też po usunięciu krtani. Czasami zaburzenia węchu pojawiają się w skutek działania określonych substancji chemicznych lub leków.

2. Czynniki psychiczne:

Nasz stan emocjonalny w chwili zdarzenia - czasem np. strach lub silne wzburzenie powoduje halucynacje i np. twierdzimy ze napadł nas oprych z nożem, gry ów w rzeczywistości noża w ręku nie trzymał.
Katatymia - czyli wydawanie sądów zgodnych z aktualnym stanem uczuciowym. Widzimy to co bardzo chcemy zobaczyć.
Zasób wiedzy o zdarzeniu - im większy, tym nasze zeznania będą pełniejsze.
Próg wrażliwości na bodźce - postrzeganie barw, wielkości powierzchni, oceny odległości i czasu raz prędkości ruchu.
Nasz stan psychofizyczny - zmęczenie i choroba nie sprzyjają koncentracji i zapamiętywaniu szczegółów zdarzenia.
Sugestie otoczenia - czasem wpływają na nie inne osoby, zwłaszcza gdy nie jesteśmy pewni swoich zeznań, mamy niskie poczucie wartości, lub słuchamy opinii osób o wysokim dla nas autorytecie.
Wszelakiego rodzaju tendencje - np. do przeceniania związków pomiędzy zachowaniami, ujednolicania spostrzeżeń, uproszczonego postrzegania pewnych grup ludzkich itp.
Efekt "halo" - zwany czasem efektem "rogów i aureolki" powodujący przypisywanie cech o tym samym wydźwięku na podstawie jednej zaobserwowanej. Tzn. że gdy np. zaobserwujemy u kogoś jakąś cechę negatywną, przypisujemy mu inne cechy negatywne, choć brak ku temu jakichkolwiek podstaw. Tak samo jest z cechami pozytywnymi.
Efekt "pierwszego wrażenia" - Zgodnie z tą regułą mamy tendencję do oceniania kogoś w ciągu pierwszych kilku minut, bez uwzględniania wszystkich informacji o tej osobie.
Błąd korelacji - czyli dostrzeganie związku pomiędzy różnymi zjawiskami, gdy tak naprawdę występuje tylko ich przypadkowa, czasowa zbieżność.
Atrakcyjność interpersonalna - poza tym że mamy tendencję to łagodniejszej oceny osób atrakcyjnych dla nas fizycznie, to również bardziej pozytywnie oceniamy osoby o podobnych zainteresowaniach, pozycji ekonomicznej, systemie wartości.
Błąd "kontrastu" - przypisywanie osobom takich cech, które stanowią przeciwieństwo cech osoby oceniającej (np. bardzo punktualna osoba ocenia osoby spóźniające się o dwie minuty, jako bardzo niepunktualne) lub ocenianie wysoko tych cech, których oceniający sam nie posiada, a bardzo ceni.
Posługiwanie się stereotypami społecznymi - czyli przypisywanie danej osobie wszystkich cech grupy do której przynależy. Ważną rolę odgrywają tutaj nasze uprzedzenia i antypatie.
Czas jaki upłynął od zdarzenia - pewna część materiału zostaje przez nas zapomniana, a czasem luki w pamięci uzupełniamy materiałem dowodowym i już nie wiadomo, co zobaczyliśmy, a o czym się dowiedzieliśmy.
Zafałszowanie wspomnień - czasami można nam wmówić, że coś zrobiliśmy lub zobaczyliśmy. Sugestia jest na tyle silna, ze z czasem zaczynamy "przypominać" sobie tamto zdarzenie. W fałszowaniu wspomnień konieczna jest ingerencja osoby trzeciej. Konstruowanie fałszywych wspomnień polega na łączeniu prawdziwych wspomnień z sugestiami innych

strona: 1, 2
Skomentuj artykuł na forum

:: Jak odczytać fałszywe dokumenty i numery VIN
:: DISCOVERY - Zbrodnie, które wstrząsnęły światem
:: Człowiek z Maree
:: Tajemnica Gatton
:: Tutoriale kryminalistyczne

:: NOWE! Puzzle

:: Przygody detektywa Maxa

:: Quiz
:: VIII Edycja Konkursu Wiedzy Kryminalistycznej im. prof. Brunona Hołysta
:: Test wiedzy o historii medycyny
:: Test wiedzy o kryminalistyce i medycynie sądowej
:: Układanka
:: Zagadki kryminalne

"Jeśli coś poszło źle, to na pewno był ktoś, kto mówił, że tak będzie. " - Prawo Evansa i Bjorna


GALIEL@WEBGROUP 2005