Dusiciel z Wiednia (Austria)

Emisja: 29 maja 2007, godz. 22:00

Uzależniony od seksu Jack Unterweger, po zamordowaniu prostytutki, został skazany na dożywocie w 1976 roku. W czasie odbywania kary w więzieniu, napisał serię opowiadań, sztuk teatralnych i autobiografię, które zrobiły z niego ulubieńca kawiarnianych intelektualistów w Wiedniu. Okrzyknięty wzorem rehabilitacji, Uterweger został warunkowo zwolniony w 1990 roku. W momencie zwolnienia cieszył się wielką sławą jako pisarz, często goszcząc w telewizyjnych talk-show i lansując swoisty styl życia.

Odbyta kara nie doprowadziła do jego pełnej przemiany, nadal oddawał się swojemu nawykowi duszenia prostytutek. W czasie pierwszego roku zwolnienia warunkowego zamordował co najmniej dziewięć kobiet.

Historia
Matka Unterwegera była prostytutką. Porzuciła swoje dziecko w bardzo młodym wieku, pozostawiając je pod opieką dziadka alkoholika. Unterweger miał zaledwie szesnaście lat, kiedy po raz pierwszy poczuł gniew i nienawiść do swojego życia, skończyło się to pierwszym wyrokiem za napaść na prostytutkę. W 1976 roku został skazany za zamordowanie Margaret Schaefer - twierdził wówczas, że zamordował kobietę, bo przypominała mu matkę. Policyjny psychiatra, który go wówczas badał, Dr Klaus Jarosch, stwierdził u niego sadystyczne skłonności psychopatyczne, ze skłonnościami do narcyzmu i histerii.

Zabójstwa
Unterweger był pierwszym seryjnym zabójcą w Austrii. Zazwyczaj dusił swoje ofiary ich własną bielizną, po czym porzucał ciała w seksualnie sugestywnych pozycjach. Dla austriackiej opinii publicznej zbrodnie te były czymś zupełnie nowym i zaskakującym i powodowały ogólny wstrząs oraz przerażenie. Prostytucja w kraju była legalna, a zbrodnie przeciw prostytutkom były czymś rzadkim i wyjątkowym.

Dochodzenie
W okresie, w którym Unterweger popełniał zbrodnie, austriacka policja nie miała żadnego doświadczenia w ściganiu seryjnych zabójców ani też żadnego systemu łączenia między sobą poszlak w podobnych do siebie sprawach. Dlatego też ekipa dochodzeniowa potrzebowała czasu, żeby dojść do wniosku, że ma do czynienia z seryjnym zabójcą. Prasa nie była tak ostrożna w swoich osądach i prawie natychmiast zaczęto pisać o szalejącym na wolności seryjnym mordercy, który został nazwany przez media " Kurierem wiedeńskim."

W 1991 roku, zespół dochodzeniowy otrzymał znaczące wsparcie dowodowe od emerytowanego oficera policji Augusta Schennera. Schenner z wielkim zainteresowaniem śledził doniesienia prasowe o morderstwach w Wiedniu, Graz i Bregenz. Okoliczności tych zabójstw przypomniały mu sprawę, którą prowadził w 1974 roku. Wówczas mordercą okazał się Johann "Jack" Unterweger.

Unterweger przebywał na wolności, cieszył się życiem popularnego pisarza i poparciem grupy oddanych fanów. Któż by uwierzył, że ten czarujący i utalentowany człowiek jest seryjnym mordercą? Uterweger zaczął pisać o zabójstwach prostytutek nagle. Ganił policję za brak postępów w śledztwie. Przeprowadzał rozmowy z prostytutkami na ulicach, pisał o "Kurierze" i przestrzegał austriacką opinię publiczną, że właśnie realizują się jej najgorsze obawy - Austria "dorobiła" się seryjnego mordercy. W 1991 roku, jedna z firm wydawniczych zleciła mu napisanie serii artykułów o prostytucji w Los Angeles. Wyjazd do Los Angeles przerwał serię morderstw w Austrii, ale Unterweger kontynuował swoje mordercze dzieło za oceanem, gdzie jego ofiarami stały się trzy prostytutki: Shannon Exley, Irene Rodriguez i Peggy Booth. Wszystkie trzy zostały pobite, uduszone własnymi rajstopami i potrójnie zgwałcone.

W ciągu pięciu tygodni pobytu Unterwegera w Los Angeles, Ernst Geiger, najbardziej doświadczony detektyw w austriackiej policji, przejął śledztwo w sprawie morderstw prostytutek. Jego zadaniem było zbudowanie jasnej i jednoznacznej sprawy przeciw Unterwegerowi lub odejście od tej poszlaki i dalsze prowadzenie śledztwa w innym kierunku.

Materiały dowodowe
Ekipa dochodzeniowa zaczęła zbierać dowody przeciw Uterwegerowi. Dzięki wydrukom z kart kredytowych w hotelach, restauracjach i agencjach wynajmu samochodów, udało się potwierdzić, że Unterweger był w poszczególnych miejscach zbrodni. Żadna z poszlak nie stanowiła dowodu winy, wystarczającego do wydania wyroku sądowego, ale były one wystarczająco mocne, by doprowadzić do przesłuchania podejrzanego.

W dniu 22 października 1991 roku, oficerowie Kryminalnego Biura Śledczego w Wiedniu przesłuchali Unterwegera w sprawie zbrodni, popełnionych na terenie Austrii. Przyznał się do korzystania z usług prostytutek, ale zaprzeczył, jakoby znana mu była którakolwiek z ofiar. Znał je z powodu swojej pracy reporterskiej. Unterweger nie miał żadnego alibi, ale oficerowie prowadzący dochodzenie nie mieli też żadnych konkretnych dowodów. Policja zwolniła Unterwegera, roztaczając nad nim dyskretny nadzór. W tzw. międzyczasie, podejrzany napisał kolejne artykuły, wytykające policji nieudolność w tej sprawie.

Detektyw Gieger namierzył samochód BMW, który Unterweger zakupił po wyjściu z więzienia. Samochód został sprzedany, ale jego nowy właściciel pozwolił policji na przeszukanie pojazdu. Policja znalazła w nim fragment włosa, który poddano analizie.

Manfred Hochmeister, pracownik Institut fur Rechtsmedizin w Berne, w Szwajcarii, znalazł wystarczająco duży fragment naskórka na korzeniu włosa, by móc przeprowadzić analizę DNA. Porównał je z próbkami DNA pobranymi od ofiar i stwierdził, że włos pochodził od pierwszej ofiary - Blanki Bockovej z Pragi.

Wynik porównania próbek DNA pozwolił na wystawienie nakazu przeszukania mieszkania Unterwegera w Wiedniu. Policja znalazła jadłospis i rachunki z restauracji serwującej owoce morza w Malibu w Kalifornii oraz zdjęcia Unterwegera z pracownicami departamentu policji w Los Angeles. Znaleźli również brązową skórzaną kurtkę i czerwony wełniany szalik, które zostały skonfiskowane do celów śledztwa. Wszystkie te przedmioty dostarczyły kolejnych dowodów, włókna z szalika i kurtki były zgodne z materiałem znalezionym na ciele jednej z ofiar: Heidemarie Hammerer.

Geiger skontaktował się z wydziałem policji w Los Angeles. Zapytał o nierozwiązane sprawy zabójstw w mieście, które mogą być ze sobą powiązane. Po sprawdzeniu szczegółowych informacji, potwierdziły się wszystkie jego obawy. Wszystkie ofiary były prostytutkami, wszystkie zostały po zabiciu porzucone na terenie otwartym - zostały uduszone własnymi rajstopami. Zostały też zamordowane w czasie gdy Unterweger przebywał w L.A.. Policja wiedziała o jego pobycie w mieście - Unterweger zwrócił się o eskortę, kiedy miał odwiedzić mniej bezpieczne części miasta. Przedstawił się jako europejski dziennikarz, pracujący nad artykułem na temat prostytucji w Los Angeles, w związku z czym chciał się dowiedzieć, gdzie można znaleźć pracujące na ulicy kobiety.

Ernst Geiger skontaktował się z Greggiem McCrary z Behavioral Science Unit (BSU) w Wirginii. Aby móc sformułować wiarygodne oskarżenie w sądzie, należało udowodnić, że wszystkie morderstwa są powiązane i stanowią dzieło jednego sprawcy.

Początkowo, McCrary pracował w oparciu o informacje o zabójstwach i danych dotyczących ich okoliczności, nie mając dostępu do informacji na temat podejrzanego. McCrary wiedział, że jeżeli za wszystkie 11 morderstw odpowiedzialny jest jeden zabójca, to sprawa nie będzie łatwa, bo choć mordercy mogą się przemieszczać i przekraczać granice, tak daleki wyjazd jest rzadkością. Mimo trudności, udało się zidentyfikować pewne wspólne cechy zbrodni na dwóch kontynentach.

Ofiary zbrodni trudniły się prostytucją. Ciała były porzucane na ulicach i w terenie otwartym, przykryte liśćmi i gałęziami. Na i wewnątrz ciał kobiet nie było, w większości przypadków, śladów nasienia. Przyczyną śmierci było w większości przypadków uduszenie, chociaż niektóre z odnalezionych ciał były w tak zaawansowanym stanie rozkładu, że określenie przyczyny zgonu nie było możliwe. Większość ciał miała ślady krępowania na ramionach i nadgarstkach. Nikt nie widział, jak kobiety wsiadały do samochodu - sprawca musiał zachowywać szczególne środki ostrożności. Nie było śladów wskazujących na napaść na tle seksualnym. Działania mordercy były przemyślane i doskonale zorganizowane.

Laboratorium kryminalistyczne Los Angeles Crime Lab przeprowadziło analizę węzłów wykorzystanych przy krępowaniu i duszeniu trzech prostytutek w Los Angeles. Lynn Herold, analityk kryminalny, wywnioskowała, że skomplikowany węzeł jest identyczny z tym, jakiego użyto przy krępowaniu kilku spośród zamordowanych w Austrii prostytutek.

Aresztowanie
Wydany został nakaz aresztowania Unterwegera, ale udało mu się uciec z miasta ze swoją 18-letnią przyjaciółką. Para uciekała przez Szwajcarię, Francję, Stany, kontaktując się w międzyczasie z prasą i telewizją w Austrii. Unterweger cały czas twierdził, że jest niewinny. Podążając śladami użycia karty kredytowej, Interpol zdołał aresztować uciekającą parę w Miami, na Florydzie.
Unterweger został deportowany do Austrii. Oskarżono go o 11 morderstw. Rząd Austrii zgodził się na włączenie do sprawy morderstw popełnionych w Czechosłowacji i USA.

Rozprawa
Po długim okresie oczekiwania, w czasie którego Unterweger udzielał licznych wywiadów i przekonywał o swojej niewinności, rozprawa rozpoczęła się w czerwcu 1994 roku, w Graz, w Austrii.

W obliczu niepodważalnych dowodów i zeznań Gregg Mc Crary i Lynn Herold, Unterweger został uznany winnym dziewięciu spośród jedenastu zabójstw i skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności w dniu 18 czerwca 1994 roku.

Następnego dnia, Unterweger powiesił się w celi więzienia.


:: Jak odczytać fałszywe dokumenty i numery VIN
:: DISCOVERY - Zbrodnie, które wstrząsnęły światem
:: Człowiek z Maree
:: Tajemnica Gatton
:: Tutoriale kryminalistyczne

:: NOWE! Puzzle

:: Przygody detektywa Maxa

:: Quiz
:: VIII Edycja Konkursu Wiedzy Kryminalistycznej im. prof. Brunona Hołysta
:: Test wiedzy o historii medycyny
:: Test wiedzy o kryminalistyce i medycynie sądowej
:: Układanka
:: Zagadki kryminalne

"Kiedy człowiek zstępuje w przepaść, jego życie zawsze zyskuje jasno określony kierunek.— Terry Pratchett"


GALIEL@WEBGROUP 2005