ZABÓJCA TURYSTÓW (Australia)

Emisja: 5 czerwca 2007, godz. 22:00

Między 1992 i 1993 rokiem, w lasach w okolicach Sydney znaleziono płytkie groby z ciałami siedmiu młodych turystów, w tym dwóch z Wielkiej Brytanii. Rozpoczęło się największe polowanie na mordercę w historii Australii.

Polowanie doprowadziło do ujęcia Ivana Milata, brutalnego seryjnego zabójcy, którego zbrodnie równocześnie fascynowały i wzburzały australijską opinię publiczną, powodując znaczący spadek ruchu turystycznego w tym kraju.

Historia
Ivan Robert Marko Milat był czwartym z czternaściorga dzieci. Od najwcześniejszych lat, Ivan i jego bracia interesowali się strzelaniem i najróżniejszymi rodzajami broni palnej. Pod koniec lat siedemdziesiątych Ivan ożenił się, ale małżeństwo rozpadło się na początku lat osiemdziesiątych. Na pierwszy rzut oka Milat wydawał się miłym i przyjaznym człowiekiem, a jego szefowie w pracy uważali go za pracowitego. Po jego aresztowaniu, okazało się że już w 1971 był podejrzany o zgwałcenie młodej turystki.

Zabójstwa
Dnia 19 września 1992 roku, wędrujący po australijskim buszu turysta znalazł, na terenie stanu Belanglo, szczątki młodej kobiety pogrzebanej w płytkim grobie. Policja zidentyfikowała zwłoki Joanne Lesley Walters z Anglii, która zaginęła razem ze swoją koleżanką, Caroline Clarke, w czasie wycieczki wzdłuż Hume Highway. Następnego dnia policja znalazła pozostałości zwłok Caroline. Była pochowana kilka metrów od miejsca, gdzie zamordowana została Joanne. Po oględzinach stwierdzono, że głowa Caroline została ponad dziesięć razy przestrzelona z broni palnej. Po intensywnych poszukiwaniach policjanci uznali, że w okolicznych lasach nie ma żadnych innych ciał.

Mimo tego, trzynaście miesięcy później policja odkryła ciała Deborah Everist i Jamesa Gibsona. Okoliczności były podobne, pozostałości szkieletu Deborah znaleziono w dwóch płytkich grobach. Została zamordowana ciosami noża, analiza szkieletu wykazała pogruchotaną szczękę i czaszkę. James zginął od ciosów nożem, tak mocnych, że w ich wyniku ofierze popękały kości.

Kolejne odnalezione ciała należały do Simone Schmidl, Gabora Neugebauera i Anji Habschied. Wszystkie pochowane były w płytkich grobach i nosiły ślady wyjątkowo brutalnego traktowania. Simone została zabita wielokrotnymi ciosami nożem w plecy. Czaszka Gabora była podziurawiona sześcioma kulami. Anji morderca uciął głowę.

Dochodzenie
Dr Peter Bradhurst był patologiem wyznaczonym do prowadzenia badań kryminalistycznych w tej sprawie, wykonał autopsje wszystkich ofiar. Jego zadaniem było zidentyfikowanie ofiar i rozpoczęcie trudnego i skomplikowanego procesu ustalania przyczyn ich śmierci. Pomimo tego, że ze znalezionych zwłok pozostały tylko kości, udało mu się znaleźć dowody dekapitacji ofiar, ich krępowania, okrutnych, zadawanych nożem ciosów oraz zaaranżowanych na egzekucję rozstrzeliwań. Wszystkie ofiary (oprócz jednej) były napastowane seksualnie, zarówno przed jaki i po śmierci.

Biorąc pod uwagę zakres obrażeń i różnorodność metod ich zadawania, zespół dochodzeniowy doszedł do wniosku, że zabójca lub zabójcy, "poświęcali" kolejnym ofiarom coraz więcej czasu.

Sierżant Gerard Dutton był ekspertem balistycznym w tym śledztwie i uczestniczył w większości wizji lokalnych. Był przekonany, że pociski i łuski zebrane w kilku miejscach zbrodni pozwolą na identyfikację broni używanej przez morderców. Odtworzył część strzałów - wyniki mroziły krew w żyłach. Niektóre rany postrzałowe ofiar wskazywały na to, że strzały oddawane były z trzech różnych kierunków, pomimo że łuski znajdowały się w jednym miejscu. Zasugerował, że strzelający strzelał z jednego miejsca, robiąc sobie przerwy na "przestawienie" głowy ofiary. Innymi słowy ofiary użyte były jako cele do ćwiczenia strzelania.

Pociski i łuski zebrane w miejscu pierwszej zbrodni zostały zidentyfikowane jako amunicja wystrzelona z powtarzalnego karabinka "Ruger". Sporządzona została lista wszystkich egzemplarzy tego typu broni, znajdującej się w posiadaniu lokalnej społeczności i mieszkańców w sąsiedztwie lasu, gdzie znaleziono ofiary. Policja przygotowała plan konfiskaty broni do prób balistycznych. Niestety plan ten wyciekł do prasy przed rozpoczęciem akcji, dając sprawcy czas na pozbycie się broni.

Do sprawy został wówczas włączony doktor Rod Milton, policyjny psychiatra z ponad dwudziestoletnim stażem. Po obejrzeniu miejsca pierwszej zbrodni, doszedł do wniosku, że za zabójstwa może być odpowiedzialnych dwóch sprawców - sądząc po tym jak zamordowano pary ofiar. Clarke dostał 10 kul i jedno pchnięcie nożem, mając cały czas zawiązane oczy. Zabójstwo Waltersa zostało dokonane przy pomocy brutalnych pchnięć nożem - ponad 20 ran w plecach i co najmniej 10 w klatce piersiowej. Doktor doszedł do wniosku, że potencjalni dwaj zabójcy mogą być braćmi. Jeden z nich jest starszy i pełni dominującą rolę, a drugi młodszy, o równie sadystycznych skłonnościach, ale bardziej uległy. Główny sprawca miał, według określonego profilu, około 30 lat, mieszkał na przedmieściach, mógł być zatrudniony na wymagającym średniego poziomu kwalifikacji stanowisku fizycznym, związanym z pracą na zewnątrz. Potencjalny sprawca prawdopodobnie przejawiał w przeszłości agresję wobec władzy i autorytetu. Według opracowane profilu, sprawca przejawiał w przeszłości aktywność homo lub biseksualną i był zaangażowany w niestabilny lub nieprzynoszący mu satysfakcji związek uczuciowy.


:: Jak odczytać fałszywe dokumenty i numery VIN
:: DISCOVERY - Zbrodnie, które wstrząsnęły światem
:: Człowiek z Maree
:: Tajemnica Gatton
:: Tutoriale kryminalistyczne

:: NOWE! Puzzle

:: Przygody detektywa Maxa

:: Quiz
:: VIII Edycja Konkursu Wiedzy Kryminalistycznej im. prof. Brunona Hołysta
:: Test wiedzy o historii medycyny
:: Test wiedzy o kryminalistyce i medycynie sądowej
:: Układanka
:: Zagadki kryminalne

"Inteligencja jest jak nogi:, masz za dużo, to się potkniesz.— Terry Pratchett"


GALIEL@WEBGROUP 2005