Cesary Lombrozo niewątpliwie "wielkim człowiekiem był". Psychiatra, antropolog i kryminolog, założyciel włoskiej "szkoły pozytywistycznej" kryminologii, propagator antropometrii. Teoria Lombroso głosiła, że przestępczość była dziedziczna, a "urodzonego przestępcę" można by rozpoznać po defektach fizycznych, które wskazywałyby na atawizm przestępcy.
Pomijając niewątpliwe zasługi dla kryminalistyki i kryminologii, Lombroso opublikował też kilka (jak na tamte czasy) rewolucyjnych prac, na które dziś patrzymy... trochę z "przymrużeniem oka". W tym "Podręcznik grafologii". Chcemy Wam przybliżyć kilka co ciekawszych akapitów, mając nadzieję, ze nie potraktujecie ich zbyt "poważnie".

Wszystkie cytaty pochodzą z "Podręcznika grafologii" C. Lombroso - rozdział "Nauka grafologii".

Ponieważ pismo - tak samo jak słowo mówione - jest uzewnętrznieniem, bezpośrednim przeniesieniem myśli, a więc jest zupełnie naturalnym, iż pismo bardzo powolne, niepewne, niewyrobione świadczy o powolności myślenia i o lenistwie myślenia piszącej osoby. (rys. 1)

Natomiast pismo wprawne, szybkie, wyrobione, świadczy o względnej wyższości wykształcenia. (rys.2)

Pismo bardzo szybkie i nieregularne należy do osoby wrażliwej, łatwej do podniecenia,
o temperamencie żywym. Jeśli jednak zdarza się to wyjątkowo, a więc jeśli pismo danej osoby wyjątkowo jest nieregularne i nierówne, wówczas świadczy to o chwilowej irytacji i chwilowym podrażnieniu.

Stawianie znaków pisarskich (interpunkcja) jest wynikiem świadomej woli piszącego. Jeśli znaków pisarskich brak, albo jeśli one są stawiane w nieodpowiednich miejscach, wówczas jest to oznaką bałamutnego umysłu, niezdolnego do ściśle logicznego myślenia. Łączy się to zwykle z nierównością linii pisma i odstępów między wierszami. Natomiast ścisłe zachowanie reguł interpunkcji, zawsze jednako szerokie (czy wąskie) marginesy, wyrazistość pisma są dowodem jasnego, spokojnego i zrównoważonego umysłu. Zachowanie ściśle reguł interpunkcji przy bardzo czystym piśmie jest właściwością ludzi tzw. Porządnych, którzy zawsze kładą kropki ponad "i". (rys. 2)

O radosnym usposobieniu piszącego i o zuchwałym charakterze, świadczy, jeśli linie pisma wznoszą się przy końcu wierszy ku górze; jeśli zaś wiersze u końców opadają ku dołowi, świadczy to o smutku, rozczarowaniu i słabości charakteru. Tak samo pismo wznoszące się w każdym wierszu ku górze, jest właściwością ludzi ambitnych; opadające zaś ku dołowi, a przy tym niepewne, niewyrobione, mało charakterystyczne, bardzo pochylone jest własnością melancholików i ludzi nieśmiałych. Pismo, które od początku wiersza idzie w dół, w drugiej połowie wiersza zaś wznosi się ku górze, tak, iż tworzy pośrodku wiersza wklęsłość, należy do ludzi, którzy łatwo tracą energię i rzutkość, ale i łatwo ją odzyskują. Jeżeli zaś wiersze pisma idą w wężowej linii kilkakrotnie opadając i wznosząc się ku górze, wówczas wnosić należy, iż piszący ma dużo chytrości, zdolności przystosowania i giętkości umysłu.

Pismo drobne o literach małych, jest w ogóle znakiem charakteru małostkowego i marnego. Wniosek ten musi być poparty innymi wskazówkami i trzeba z nim być bardzo ostrożnym. I bardzo często bowiem drobny charakter pisma jest oznaką subtelności, uczuciowości, delikatności i sprytu. (rys. 3)

Pismo duże, litery wysokie, są dowodem szlachetności i dystynkcji, często dumy i pewności siebie. Jeżeli słowa zaś kończą się długimi liniami i w ogóle widoczna jest skłonność do odśrodkowych ruchów, a odstępy między poszczególnymi słowami są wielkie, wówczas wnioskować należy, iż w charakterze piszącego jest dużo wyższości umysłu i dostojności.
Linie zaokrąglone, pismo urocze i faliste przejawia usposobienie miękkie, łagodne, uczuciowe, skłonność udzielania się drugim i otwartość. (rys.4)

Tymczasem pismo kończaste, litery o ostrych kątach, świadczy o świadomym celu, żelaznej sile woli, a litery ciężkie, pewne, kanciaste, są właściwością charakterów twardych, silnych, zamkniętych w sobie.

Pismo szybkie, nerwowe, podnoszące się u końców wierszy ku górze, mają jednostki energiczne, spragnione działania i czynu, lubiące przezwyciężać przeszkody własnymi siłami. (rys. 5)

Równe, a powolne, prostolinijne pismo oznacza apatyczne usposobienie. (rys. 6)

Prostotę uwidacznia brak wszelkich niepotrzebnych dodatków i zakrętasów, dokładność w interpunkcji, podkreślanie ważniejszych słów, pisanie liter małych tam gdzie powinny być litery wielkie.
Jednostki genialne, a indukcyjnie myślące, które z poczuciem rzeczywistości łączą śmiałość poglądów i wniosków, mają w piśmie swoim, jako charakterystyczną cechę łączenie i niełączenie z sobą liter na przemian. (rys. 7)

Również genialne, ale abstrakcyjnie myślące jednostki, które raczej przetrawiają w sobie otrzymane wrażenia i mają mniej zdolności do oryginalnych poglądów i wniosków, a swe genialne pomysły opierają na podstawie zaobserwowanych faktów i dochodzą do wniosków dokładnością obserwacji, łączą zawsze litery w każdym słowie, a nieraz łączą z sobą nawet poszczególne słowa. (rys. 8)

Pismo wyrobione, czyste i wyraziste, w którym ostatnie litery słowa są większe, oznacza otwartość, odwagę i energię.

Zaś pismo małe i subtelne, w którym litery każdego słowa ku końcowi coraz bardziej się zmniejszają i stają się coraz cieńsze, świadczy o usposobieniu nieufnym, ostrożnym i chytrym.
Te wszystkie oznaki i wnioski oparte są na obserwacjach pozytywnych. Uzupełnienia je niejako instynktowne wrażenie. I tak np. od razu, bez dokładnych studiów, na pierwszy rzut oka z pisma, wnosić można, iż należy ono do jednostki spokojnej, zrównoważonej, umiarkowanej, zamiłowanej w symetrii, porządku, elegancji.

Pismo ludzi z natury łagodnych, a nagle rozgniewanych, zmienia się o tyle, iż kropki ponad "i" stają się duże, grube, zmieniają się w kreski, linia przekreślająca w literze "t" grubieje, a dużo słów bywa podkreślonych, a u osób wesołych i żywych pismo, pod wrażeniem smutku albo nieszczęścia, pochyla się ku stronie prawej. Dowodem najlepszym zmiany pisma pod wrażeniem chwili jest następujący przykład:

 

 

:: Jak odczytać fałszywe dokumenty i numery VIN
:: DISCOVERY - Zbrodnie, które wstrząsnęły światem
:: Człowiek z Maree
:: Tajemnica Gatton
:: Tutoriale kryminalistyczne

:: NOWE! Puzzle

:: Przygody detektywa Maxa

:: Quiz
:: VIII Edycja Konkursu Wiedzy Kryminalistycznej im. prof. Brunona Hołysta
:: Test wiedzy o historii medycyny
:: Test wiedzy o kryminalistyce i medycynie sądowej
:: Układanka
:: Zagadki kryminalne

"Stare chińskie przysłowie mówi: jeżeli nie wiesz co powiedzieć, to powiedz stare chińskie przysłowie. — Terry Pratchett"


GALIEL@WEBGROUP 2005